İLİMİZ
Untitled Document

BULANIK İLÇESİ

TARİH

            Bulanık ilçesi 1927 yılında Muş’ un  il olması sebebi ile Muş’ a bağlı ilçe olmuştur. Eski ismi Kop olup daha sonra  Bulanık olarak değiştirilmiştir. İlçemiz Muş İlinin en büyük ilçesidir.

            Bulanık  ve çevresi tarihi M.Ö. 3000 li yıllara kadar uzanan oldukça eski bir yerleşim  alanıdır. M.Ö. 2500-3000 yıllarında Bulanık ve çevresinde NOBİ’ ler yaşamış ve  bu yörede GOBİN adlı bir kasaba kurmuşlardır, daha sonra bölgeye URARTULAR  hakim olmuşlardır. Bilahare 1071 Malazgirt Zaferine kadar bölgede Bizans  hakimiyeti yaşanmıştır. Büyük Selçuklu İmparatorluğunun parçalanmasından sonra  1555 yılında Kanuni Sultan Süleyman tarafından Muş’ un Akkoyunlular dan  alınmasına kadar bölge Akkoyunluların hakimiyeti altında kalmıştır.

            Bulanık 1884 yılında Muş Sancağına,  Bitlis Vilayetine bağlanmıştır. 1927 Yılında Muş’un İl olması İtibarı ile Muş’  a bağlı ilçe olmuştur.

            Bulanık ilçesi 1. Dünya savaşında bir süre Rus  işgalinde kalmış, 6 Nisan 1918’  de işgalden kurtulmuştur.  Bulanık halkının geçim kaynağı bitkisel üretim ve hayvancılıktır. 105.855 hektar tarıma  elverişli alanda genellikle buğday, arpa, mercimek, ay çekirdeği, yemlik  bitkiler ve son yıllarda artarak devam eden şeker pancarı üretimi  yapılmaktadır. Ayrıca bu 105.855   hektar arazinin 700 hektarı yayla (Hayat, Kazım, Orta  Yayla) 17.885 hektarı çayır alanı, 24 hektarı Bağ- Bahçe alanı 45 hektarı  ihtiyaç dahilinde sebzecilik alanında kullanılmaktadır. Hayvancılık son yıllarda fazla gelişmemiş olup, sığır ve koyun  yetiştirilir. Kışları büyük illere sezonluk çalışmalar için gidip gelenlerde  mevcuttur.

             1950’ li yıllardan sonra bölgenin  yapısına bağlı olarak gelip buralara yerleşen göçmenler, tamamen olmasa da  Bulanık’ tan eğitim ve iyi yaşam koşulları nedeniyle göç etmişlerdir. Bir kısmı  ise yine Bulanık’ ta kalmıştır.

COĞRAFYA

            Bulanık adının ilçe sınırları  içerisinde bulunan Kazan Gölünün suyunun bulanık oluşundan kaynaklandığı  rivayet olunur. Bu göl Bilican Dağından gelen kaynak ve kar suları ile beslenir  göle kadar berrak gelen sular göle varır varmaz toprakla karışarak bulanır.  Gölden çıktıktan sonra Körsu Deresi ismini alır. İlçenin coğrafi  karakteristikleri; Bilican Dağı, Murat Nehri, Heftrenk Çayı ve Haçlı (Kazan)  Gölüdür. 

            İlçemiz; Muş ili  ile Ağrı karayolu üzerinde kurulu olup il merkezine uzaklığı 105 km. Ağrı iline, 155 km uzaklıktadır. İlçe  merkezine en yakın ilçe Malazgirt ilçesi olup 25 km mesafelidir ayrıca  ilçemiz; güney batısında Varto ile Muş yolu itibarıyla ulaşım kaydederek  yaklaşık 160 km  uzaklıkta sınır oluşturmakta, Korkut ilçe merkezine ise aynı güzergâh üzerinden  ulaşım sağlanmak-ta olup yaklaşık mesafe 70 km dir. Hasköy ilçesine uzaklık ise 85 km dir.            İlçemizin doğusunda  Malazgirt, batısında Varto, kuzeyinde Hınıs, güneyinde ise Ahlat ilçeleri yer  almaktadır.

            Arazi yapısı belli başlı birkaç köy dışında düzgün ve  engebesizdir. Şehir merkezi ve köyler arasında ulaşım kolay olup il yolu  dışındaki köyler ile şehir merkezi arasındaki yollar genellikle stabilizedir.

            İlçemiz Doğu Anadolu’ya özgü iklim yapısına sahip  olup; yazları sıcak ve kurak,kışları soğuk ve kar yağışlıdır. İlçemiz 1.706 km 2 yüzölçümüne  sahip olup deniz seviyesinden yüksekliği 1.480 m dir.

NÜFUS

            2010 Yılı sonu itibarıyla Şehir Merkezinde 23.352,  Köylerde: 45.986 Belde 20.286  olmak üzere İlçemizin toplam nüfus 89.624  kişidir. Yurt dışında ve özelikle batı illerimize göç oldukça fazladır.

İDARİ YAPI

          İlçede Bulanık Belediyesi ve 9 Belde olmak üzere  toplam 10 Belediye mevcuttur. Merkezde 8 Mahalle, 54 köy bulunmaktadır.

SOSYAL YAPI

          İlçemiz Merkezi ve köylerinde yaşayan halkın büyük  bir bölümü Çiftçilik ve ondan sağladığı gelirler ile geçim ve yaşantısını  sürdürmektedir. Sosyal yaşam ve ilişkilerde söz konusu olan yeniliklere kolayca  uyum sağlamaktadır. İlçemizde iş ve çalışma hayatını etkileyebilecek işyerleri bulunmamaktadır.  İlçe Merkezinde Kurulu olan bir adet Bilacan Süt Fabrikası mevcuttur. İllçede  klasik konut tipleri ve işyerleri dışında konut ve işyeri bulunmamaktadır.

EĞİTİM

           Eğitim hizmetleri 1 Adet Halk Eğitimi Merkezi  Müdürlüğü, 5 Adet Ortaöğretim Okulu, 3 Adet Yatılı İlköğretim Bölge Okulu ve 65  adet İlköğretim Okulu ile yürütülmektedir. 2010-2011 Eğitim Öğretim döneminde  Liselerde: 851, İlköğretim Okullarında: 7232 olmak üzere Toplam: 8083  öğrencimiz eğitim görmektedir. İlçemizde eğitim öğretim oranı %93'dür.  İlköğretim Okulu bitirenlerin nüfusa oranı %65,  Lise mezunlarının %40 ve  Yüksek Okul mezunlarının ise %15'dir.

EKONOMİ

            İlçemizde  ekilebilir alan mevcut boş arazinin yarıya yakınını oluşturduğundan genellikle  tarımla uğraşılmaktadır. Yine arazinin diğer kısmının çayır ve niteliğindeki  arazi olduğundan ikinci planda hayvancılık yapılmaktadır. İlçe merkezi ve  köylerde yapılan hayvancılıktan elde edilen süt; ihtiyaçlarının giderilmesi  dışında ilçemizde bulunan özel bir mandırada değerlendirilmektedir. İlçe  sınırları içerisinde toplam arazi 162.500 Hektar olup;  Devletçe sulanan arazi: 37.600 dekar, Halkça sulanan alan: 76.300 dekar,  sulanmayan arazi ise: 412.485 dekardır. Ayrıca Meraya ayrılan arazi: 522.560  dekar, yayla: 250.000 dekar, çayır: 175.435 dekar, Bağ- Bahçe: 11.131 dekar,  orman: 27.025 dekar, yerleşim alanı ise: 112.464 dekardır. Arazi yapısı ve  iklim şartları dolayısıyla tarımsal olarak buğday, arpa, ayçiçeği, az miktarda  mercimek, yemlik baklagiller ve son yıllarda artarak devam eden şeker pancarı  tarımı yapılmaktadır. Ayrıca yemlik baklagiller ve yonca yetiştirilmektedir.

            Hayvancılık alanında ağırlıkta büyükbaş hayvancılık yapılmaktadır.  Ticaretten çok ihtiyaçların karşılanmasını sağlamak amacıyla hayvan  yetiştirilir. İhtiyacın fazlası elde edilen hayvansal ürün fazlası süt olarak  ilçeye yakın bin alanda bulunan mandırada değerlendirilerek bu şekilde cüzi  miktarda gelir elde edilir. Küçükbaş hayvancılıkta bu amaçla yapılır.  Yetiştirme itibariyle 60.000 adetle ilk sırayı sığır yetiştiriciliği alırken,  300.000.koyun ve keçi, 2.058 adetle tek tırnaklılar ve miktar olarak fazla olup  hemen her evde yetiştirilen kanatlılarda yer almaktadır. Ayrıca ilçemize bağlı  köylerde arıcılık artış kaydederek devam etmektedir.      

ULAŞTIRMA VE ALTYAPI 

              İlçenin Muş’a uzaklığı 105 km. dir. Yılın her mevsiminde ulaşım  kolaylıkla sağlanmaktadır. İlçenin toplam 480 km lik köy yolu ağının 180 km’ si  asfalt  50 km’ si tesfiye 50 km’ si ham 200 km’ si ise stabilizedir. İlçeye bağlı  54 köy ve 9 Belde belediyenin  ulaşımı dört mevsim kolaylıkla  sağlanmaktadır.

MAHALLİ İDARELER

              İlçemizde 1  Merkez Belediye  Bulanık Belediyesi 9 Belde (Sarıpınar  Belediyesi, Rüstemgedik Belediyesi,  Karaağıl Belediyesi, Mollakent  Belediyesi, Uzgörür Belediyesi, Yemişen Belediyesi, Erentepe Belediyesi,  Elmakaya Belediyesi ve Yoncalı Belediyesi) mevcuttur. 54 adet köy ve 8 adet  mahallemiz vardır. Ayrıca Bulanık  İlçesi Köylerine Hizmet Götürme Birliği  vardır.

HASKÖY İLÇESİ

TARİH

         Hasköy İlçesinin tarihi, Bizanslılar  devrine kadar uzanmaktadır. 1071 Malazgirt Meydan savaşından sonra İlçenin  yerli halkı Basra’dan göç ederek, Batman İli Sason İlçesi ve Bitlis İli Mutki İlçesi  üzerinden gelip, İlçeye yerleşmişlerdir.

COĞRAFYA

         Batı ve  Kuzeybatıda Muş, Kuzeydoğuda Korkut İlçesi, Doğu ve Güneyde ise Bitlis İli  hudutları ile çevrilidir. Yüzölçümü bakımından İlin en küçük ilçesidir. İlçenin  deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1400 metre civarındadır.  İlçenin güneyi engebeli bir alana sahip olduğundan, bu kesimde ortalama rakım  1850 metreye kadar çıkmaktadır. İlçenin kuzeyinde ise Korkut İlçesi sınırları  içersinde kuzeybatı-güneydoğu doğrultulu Otluk ve Karaçavuş dağları uzanır.  İlçe alanının büyük bir bölümünü kaplayan Muş Ovası bu iki yükselti arasında  yer almaktadır. Hasköy İlçesinin en önemli akarsuyu Karasu Irmağıdır.  Sazlıkbaşı köyünün güneyinden İlçemiz sınırlarına giren Karasu Irmağı,  güneydoğu istikametine doğru akar.   Düzkışla beldesinin batısında İlçe Hudutlarını terk eder. Ayrıca İlçenin  içersinde geçmekte olan Değirmen deresi Karasu ırmağına dökülmektedir. Otluk ve  Karaçavuş dağları zirve bölümü ormanlık olup, bu bölümle ovaya doğru uzanan  vadi tabanları örtü gizleme yapar. İklim Doğu Anadolu’nun karasal iklim  özelliklerine sahiptir. Kışları çok soğuk ve kar yağışlı, yazları ise sıcak ve  kurak geçmektedir.
 

İDARİ DURUM

         İlçe köy iken,  1968 yılında kasaba, 19.06.1987 Sayılı Kanunla İlçe durumuna getirilmiştir.Kuruluş yılında İlçemize 1 kasaba 47 köy bağlı iken, Korkut beldesinin 1990  yılında İlçe oluşuyla 30 köy Korkut ilçesine bağlanmıştır.

         İdari yönden  İlçemize bağlı 1 belde,17 köy ve 3 yerleşim birimi mevcuttur. İlçe merkezinde 3  (Kültür, Sunay, Sayanlar), Düzkışla beldesinde 3 (Yenimahalle, Kültür,  Bahçelievler)  olmak üzere 6 mahalle  muhtarlığı vardır.

SOSYAL DURUM  

          İlçemiz  halkı etnik yönden genel olarak bütünlük arz eder. Gelenek, görenek, örf –adet  ve ananeler sürdürülmektedir.

EĞİTİM  VE KÜLTÜR

         İlçe olmadan önce  merkezde 1 lise, 3 ilkokul ile okuma-yazma oranı oldukça düşüktü.  o, tarihten sonra İlçede ek olarak 1 YİBO, 2  İlköğretim okulunun açılması okuma oranını yükseltmiştir. Genelde kızların İlçe  merkezinde okuma oranı % 76 Erkeklerin ise % 91 Köylerde ise kızların okuma  oranı %67 ve Erkeklerin ise okuma oranı % 78’dir.
İlçede 1996  yılında faaliyete giren İlçe Halk Kütüphanesinde 3010 demirbaş kitap  bulunmaktadır.
İlçemizi Muş  Amatör Kümede Hasköy Spor Kulübü, Yıldız Spor Kulübü ve Dağdibi Spor Kulubü  temsil etmektedir. İlçe Merkezinde 1 kapalı stad bulunmaktadır.
 

EKONOMİ

         Tarım ve hayvancılık İlçe ekonomisinde  önemli yer tutmaktadır. İlçede otobüs işletmeciliği ve yurt dışında işçi olarak  çalışan halkın çokluğu İlçenin ekonomik gelişmesine katkıda bulunmaktadır.  Domates, biber, patlıcan, soğan, fasulye ve kavun-karpuz yetiştirilmektedir.  Tütün, şeker pancarı ve buğday halkın başlıca geçim kaynağını teşkil  etmektedir. 3 yerleşim yerinde (İlçe merkezi, Büvetli ve Dağdibi köylerinde)  arıcılık yapılmaktadır. 450 kovan mevcuttur. İlçede Holştain, Brown, Swis ve  melez olmak üzere süt ve et hayvancılığı yapılmaktadır. İlçemizde yıllık olarak  büyük baş hayvanlardan 3.950 ton, küçükbaş hayvanlardan 93,5 ton süt elde  edilmektedir. Hayvansal ürünler genellikle üreticilerin kendi ihtiyaçları için üretilmekte,  fazla kısmı ise çevre pazarlarında satılmaktadır. 
 

ULAŞTIRMA VE ALTYAPI

         İlçe merkezi; Muş İlimizi Doğu  Anadolu’nun diğer illerine bağlayan karayolu ağı üzerinde bulunmaktadır. İlçe  Merkezi Muş İline 18 Km.  uzaklıkta olup yol asfaltla kaplıdır. Ayrıca İlçemiz sınırları içerisinden  Muş-Tatvan demiryolu hattı geçmektedir. Köy yollarımızın 1998 yılı içinde  Valilikçe yapılan çalışmalarda 14 köyümüze asfalt kaplama tamamlanmış, diğer  yollarımız stabilize kaplamadır. 1985 yılında faaliyete giren Posta işletmesi  merkezde 1300, Gökyazı Köyünde 228, Umurca Köyünde 254 kapasiteli telefon  santrali ile hizmet vermektedir.           

MAHALLİ İDARELER

            
A ) Köyler:

                       Köylerimizin Geçim kaynakları tarım ve hayvancılıktır. Elektrik, yol ve  telefon gibi hizmetler köylerimizin tamamına ulaşmıştır. Köylerimizde en büyük  eksiklik içme suyunun giderilmemiş olmasıdır. 

              17 köy, 3  yerleşim yeri vardır. Dağdibi ve Gökyazı köylerinde köy konakları vardır. Otaç,  Sarıbahçe, Gökyazı ve Dağdibi köylerinde sağlık evi mevcuttur.

            B ) Belediyeler:

          İlçemizde Hasköy merkez ve Düzkışla kasabasında Belediye teşkilatı  mevcuttur.

         I - Hasköy  Belediyesi:               1968 tarihinde kurulmuştur. Sunay, Kültür ve Sayanlar mahallesi olmak  üzere toplam 3 mahalleye hizmet vermektedir.

        II - Düzkışla Belediyesi:               1992 yılında kurulmuştur. Bahçeli evler, Kültür ve Yeni mahalle olmak  üzere 3 mahalleye hizmet vermektedir.

 

 

 

 

KORKUT İLÇESİ

TARİH

            
Yerleşim yeri olarak 1000 yıllık  bir geçmişi bulunduğu tahmin edilmektedir. Korkut’un  ilkçağlarda   urartu devletinin sınırları içinde olduğu bilinmektedir.

           1071 Malazgirt zaferinden sonra  Büyük Selçuklu Sultanı Alparslan’ın komutanlarından Seyit İbrahim yöreyi  Selçuklu topraklarına katmıştır.1964 yılında Korkut adını alan yöre 09.05.1990  tarih ve 3644 sayılı Kanun ile ilçe statüsüne kavuşmuştur.

COĞRAFYA

            Korkut ilçesi kısmen kuzey ve  kuzeybatısında Muş İl merkezi,  kuzeyde  Bulanık İlçesi, doğuda Bitlis İli Güneyde ise Hasköy İlçesi bulunmaktadır.  İlçe Muş ovasının Doğusunda Van Gölü  çöküntüsüne komşu bir yerdedir. Rakımı 1300 metredir. 

İKLİM

            İlçede şiddetli karasal iklim  mevcuttur. Yıllık sıcaklık ortalaması 18.7 derecedir. Yıllık yağış ortalaması 37 kg.’dır. 
 

NÜFUS

            2009 nüfus sayımına göre Korkut merkez ve Köy nüfusları toplamı 27.134  tür. Kadın nüfus 13.663 erkek nüfus ise 13.471 dır. İlçe merkez nüfusu  3.102’dur.

İDARİ DURUM

          Korkut ilçesi 2 Belde 27 köy ve 13 mezradan  teşkil etmiştir. İlçe  merkezi 3, Altınova Beldesi ise 4 mahalleden oluşmuştur. Yeni kurulan Karakale  Beldesinde 3 mahalle bulunmaktadır. 

SOSYAL DURUM

           İlçede evler genellikle iki katlı betonarmeden yapılmıştır. Çok  çocuklu kalabalık aile yapısı hakimdir. Halk oyunları Aşırma, Koçeri, Botani ve  Gerandi dir.

           Evlilik öncesi evliliğe genellikle aile büyükleri karar verir. Kız isteme  töreninden sonra “Şerbet İçme” de denilen nişan merasimi yapılır. Düğün ise  genellikle Perşembe günü erkek tarafının evinde toplanmayla başlar, Pazar  sabahı gelin alınmasıyla sona erer.

            Ölüm olaylarında, cenazeyi defin işlemini müteakip ertesi gün cenaze evinde  taziye kabul edilir. Erkek ve kadın taziyeleri ayrı  yerlerde yapılır.  Kur’an dan ayetler okunur ve başsağlığı dilenir           

EĞİTİM VE KÜLTÜR

           İlçe genelinde okuma-yazma oranı % 70 tir. İlçede Yarı Açık Cezaevinden  okula dönüştürülen 1125 kapasiteli Kümbet Yunus Emre YİBO, Korkut YİBO ve  Altınova Beldesinde hizmet veren Altınova YİBO okul sorununa büyük oranda çözüm  getirmiştir. İlçe genelinde branş öğretmeni 118, sınıf öğretmeni 144’dir.  2010-2011 Eğitim Dönemindeki toplam öğrenci mevcudu ise 7996 tir.

EKONOMİ

            Ekonominin temeli tarım ve hayvancılıktır. Sulu tarım olanakları az  olduğundan gelir seviyesi düşüktür. 4000 dekar tarım alanını sulanmasını  sağlayacak olan Korkut göleti ve sulama kanallarının bitmesi halinde tarım  alanında gelir seviyesi yükselecektir.  109.108 dekar tarım alanından  18.926 dekar alan sulanmaktadır. 88.000 büyükbaş, 65.000 küçükbaş hayvan  mevcuttur. İlçe de yetiştirilen başlıca ürünler buğday, arpa, nohut, fasulye,  şekerpancarı, yonca, korunga, patates ve lahanadır.

ULAŞIM VE ALTYAPI

            
İlçede Posta işleri Merkez Müdürlüğünce hizmet verilmektedir. İlçe  Merkezde 808 kapasitede Dicle,  Altınova Beldesinde 504 kapasite de Elifitre  11, Karakale Beldesinde 304 kapasitede Dicle, Güneyik Köyünde 504 kapasitede  Dicle, Güven Köyünde 304 kapasitede Levent ve Taşlıca Köyünde 504 kapasitede Dicle  santrali bulunmaktadır. 27 köyün hepsinde şebekeli sistem  ile su verilmektedir. 20 köyün yolu asfalt  diğerlerinin stabilizedir.

MAHALLİ İDARELER  

           Mahalli İdareler İlçe Özel idaresi Merkez, Altınova ve Karakale  Belediyeleri ile 27 köy, 13 mezra ve toplam 10 mahalleden oluşmaktadır.  

 

MALAZGİRT İLÇESİ

MALAZGİRT ADI

            Van Gölü havzasına hâkim olmuş ve buradan büyük bir alana yayılmış olan  Urartuların başlarında MENUAS  adlı bir kral bulunuyordu. Malazgirt adının  bu kralın adıyla ilgili olduğu ansiklopedi bilgilerinde mevcuttur. Bu  hükümdara ait bir kitabeden anlaşıldığına  göre. Adı geçen kral MENUAHİNA (Menuas'm şehri) isimli bir şehir kurmuş  W.Belek'e göre Malazgirt civarında kral Menuas'a ait birçok kitabelere rastlanmış ve bunlara göre bu şehrin eski Ermenicede adı  MANAVAZAKERT -manazkert olarak geçmekte dir. Bu şekiller daha sonra Arap Kaynaklarında MANAZCİRD olarak geçer. Ortaçağdaki Bizans  kaynaklarında ise o zamanki Harkh ve Apahunileh Nahi yeri üzerinde yer alan şimdiki  Malazgirt'in ismi MALAZGERT -MA­NAZKERT  olarak İstihkak ettiği (L) harfli şekli daha sonra ortaya çıkmıştır. Yani  MANAZGİRT MALAZGERT-MALAZGİRT olarak  değişmeye uğramıştır. Yerli halk  dilindeki eski İsmi ise Muhteşem  kalesinden dolayı (KELE) olarak söylenir  ve tanınır.

TARİH

            (Malazgirt Savaşı) Büyük Selçuklu  Sultanı Sultan Alparslan 1063 yılında hükümdar olduktan sonra kardeşi Melik Yakuti 1064  yılında Van Golü çevresindeki havza­ya kuvvetleri ile birlikte  yerleştirir. Daha sonra 1065–1067  yıllarında da büyük kumandanlarından Afşin Bey'i Anadolu’nun birçok şehirlerine  sefere gönderir. Afşin Bey 1068 de Önce  Tiflis'i arkasın­dan Kars ve Ani'yi  fetheder. Akıncıların bir kısmını da Trabzon yakınlarına yollayarak  oradaki Gürcülerin Müslüman olmalarını sağlar. Bu durum Bizans İmparatorluğunu dehşete sokar. Ve bunun üzerine dünyanın en büyük  ordularından biriyle Anadolu’daki  yeni başlamış Türk fetihlerini dur­durmak  ve Türkleri ortadan kaldırmak için bir Bizans  ordusu meydana getirerek sefer hazırlıkları­na İstanbul'dan başlanır. Hazırlanan bu orduda Bizanslardan başka  Oğuz ve Peçenek Türkleri, Normanlar, F renkler - Almanlar- İskandinav'lar ve daha birçok Milletlerden oluşan paralı askerler vardı. Bizans Ordusu Kayseri yakınlarına geldi­ğinde Afşin Bey'in İdaresindeki Türk akıncı Kuvvetlerinin başlıca kumandanları Ahmet Sah, Uvakoğiu.  Adsız Çavhoğhi. Arslantaş, Türkmen Dilmaşoğlu Mehmet. Sanduk Bey. Artuk Beş  Gevherayin, Tarakoğlu. Mansur ve Yakuti Bey'ler bulunuyordu.

             Askerliği  ve yönetimi ile tanınmış bulunan Romenos Divogenes zeki ve cesaretli  bir hükümdar olarak Bizans ordusunun başında bulunmaktadır. Kayseri  önlerinde Bizans ordusundan geri çekil­mek zorunda kalan Türk akıncıları  Malatya'da Ermeni General Fileteros'un yönetimindeki Bizans ordusunu imha  ettiler. Bu sırada Sultan Alparslan Mısır seferi hazırlıkları içerisinde  olup, toplamış olduğu ordu ile Önce Halep'i. Kilikya'yi ve daha sonra da Mısır'ı fethetmek üzere  1070 yılında Azerbaycan üzerinden Van Gölü  havzasından sefere karar verdi, ayni  yılda Bizans ordularının başkomutanı  General Komnahos. Afşin Bey'in yönetimindeki  10.000 kişilik akıncı Türk Ordusuna Feci bir şekilde yenilerek geri çekilmek  zorunda kaldılar. Gelişen olaylar İmparator Romenos Diyo-genes'i daha da  kızdırıyordu. 1070 yılında Sultan Alparslan Anadolu'ya gelerek amcası Tuğrul  Bey'­in olmadığı çok Müstahkem Malazgirt  Kalesini almak için Savaş Plânları  yapıyordu. Alparslan'ın ordusu Mısır seferinde iken Halep yakınlarında İmparator Romenos Diyogenes'in Malatya'yı ge­çerek Malazgirt'e doğru 200.000 kişilik ordusuyla  hareket ettiğini duyunca Halep  seferinden vazge­çerek Diyarbakır, Bitlis üzerinden Ahlât dolayları­na gelerek Bizans Ordusunu Malazgirt ovasında karşılamayı düşünen Sultan Alparslan ordusunu geri çevirir. 13 MART 1071 yılında Halep'ten  Malazgirt'e hareket eden Alparslan’ın idaresindeki Türk Ordusu sırasıyla Dicle, Fırat. Diyarbakır. Urfa, Sürt ve Bitlis'i geçtikten sonra Ahlât’a  gelir. Ordu karargâhını Ahlât’ın Kuzey  yamaçlarındaki tepeler üzerine kurmuştu. Sultan Alparslan bütün komutanlarını toplayarak Savaş planını hazırlama­ya başlar.

             Sultan  Alparslan atının kuyruğunu bağlar ve beyaz kaftanım giyer, ordusunu bir hilâl  şeklinde savaş düzenine sokar. Sağ ve sol kanatlarında en güvendiği  yağız komutanlar Savtekin, Afşin Bey, Gevheraym, Tarnakoğlu gibi değerli  Komutanla'-Ağustos ayının 26 ncı günü şafağın sökmesiyle birlikte iki ordu, dünyama  bir kere daha şahit, olmayacağı bir şekilde çetin bir muharebeye tutuşurlar.  Bizans Ordusunun ön saflarında 50.000 zırhlı asker bulunmaktadır.

             Alparslan'ın  ordusu önce hücum eder ve daha sonra savaş planının gereği olarak orta cenah  geri çekilmeye başlar. Alparslan'ın yenilip kaçtığını sanan Bizans  ordusu dağınık bir şekilde hücuma geçerken sağ ve sol uçlardaki Türk  komutanlar; Bizans Ordusunu Büyük bir çember içerisine alarak imha  hareketine girişir.

             Bizans  Ordusunda mevcut Oğuzlar. Kıpçaklar. Peçenekler ve Türkmenlerden oluşan paralı  Asker­lerde Alparslan'ın ordusunun saflarına geçince İmparator,  Romen Diyojen'in en çok güvendiği Ermeni asıllı General Tarakanyotez  askerleri ve birlikte İmparatoru yalnız bırakarak kaçar. Diğer taraftan Bizans  ordusunun Başkomutanı Generaj Kommenos esir düşmüştür. 200.000 kişilik dev bir ordu gün  batmadan tamamen yok olmuştur. Frenklerden, Almanlardan ve İskandinavlardan oluşan paralı  askerlerde canlarım kurtarmak için Malazgirt'in Güneydoğusundaki o zaman  bataklık halde olan Zehva Ovasına doğru kaçmaya başlar.

             Bu arada Alparslan'ın büyük  komutanlarından Savıekmile veziri Nizamülmülk'ü Malazgirt Kalesi etrafında ve  Malazgirt Ovasında karargâh kurmuş Bizans İmparatoruna elçi olarak  gönderip boş yere kan dökülmemesi ve bir Sulh yapılarak her iki komutana ait  orduların kendi topraklarına çekil­mesi teklifinde bulunur. 

              Ancak Romen Diyoien, Sultan  Alparslan'ın barış teklifini reddetiği gibi elçilerini de hakaretler­le kovmak  ister. Bu arada elçi Saftettin İmparator Romen Diyojen'e "Bizans'ın  yenilgi görmemiş komutanını Mert bir Asker olarak tanırdık. Yoksa bize yanlış mı  anlattılar," demesi üzerine İmparator Romen Diyojen Türk komutanı  Savtekin'i bu sözlerinden dolayı kutlar. Bunun berine Romer Diyojen  "Sultanınıza söyleyin, ben kendisi ile barışı ancak Rey Şehrinde kabul  edeceğim. Ordum İslahan'da hayvanlarında Hemedan'da kışlaya-çaktır."  şeklinde mübalağalı konuşması üzerine Alparslan'ın elcisi Komutan Saftekin  cebaber, şöyle söyler, "hayvanlarınızın Hemedan'da kışlayacağından  eminim, ama sizin nerede kışlayacağınızı bilemem".

             Sultan  Alparslan Savtekin'in ve büyük Vezir Nizamül Mülk'ün bu şekilde dönmesini  zafer bekliyordu. Son  bir Kez daha beylerini ve komutan­larını  toplayarak savaş planım ve ordunun moral aurumunun gözden geçirir. Bir tarafta 50.000 kişilik ölümü koltuğuna alan  Selçuklu ordusu, diğer taraftan para  karşılığında canını verecek 200.000  asker ve bir o kadar da yedek yardımcı kuvvetler Malazgirt ovasında savaşın son  hazırlıklarını tamamlarlar.

             İmparator da kaçan bu paralı askerler arasındadır. Alparslan'ın  komutanlarından Afşin Bey ve idaresindeki ordu sürekli olarak onları takip ederler Bu arada Bağdat tan  gönüllü olarak Alparslan m saflarında savaşa katılan genç köle Sadi. Bizans'ın mağrur  İmparatorunu Zehva ova sında bataklıklar arasında kaçarken esir olarak yakalar.

COĞRAFYA

            Malazgirt İlçesi Muş îline bağlı bir  ilçe olup, yüzölçümü 1534 Km2'dir. İlçenin Muş îline karayolu uzaklığı 137 Km. kadardır.

             İlçenin  arazisi üçüncü jeolojik zamanında çeşitli tektonik  hareketlere maruz kalmış olup, daha sonraki  zamanlarda akarsuların etkisiyle çeşitli yarılmalara ve kırılmalara uğrayarak bugünkü şeklini almıştır. 1900 yılından itibaren birçok  depremlere sahne olan Malazgirt birinci deprem kuşağı üzerinde bulunmasından dolayı 1903 yılın­da geçirmiş olduğu şiddetli bir depremin etkisiyle Merkezin ve Köylerin birçoğu yerle bir olmuştur. Bunu İ'çe Merkezinde yapılan derin hafriyatlar neticesinde görülen tandır ve ev kalıntıları doğru­lamaktadır.  Jeolojik zamanlardaki tektonik kırımlarla  yer yer küçük depremler, geniş tabanlı Malazgirt  Ovasını meydana getirmiştir. İlçenin Güneydoğu ve Güneyini kuşatan ova yüksek  bir plato görünümündedir. Bu plato  gerek Süphan dağının gerekse  eteğindeki küçük volkanların çıkarmış  oldukları lavlarla yer yer kaya yığınlarıyla kap anmıştır.

            Malazgirt  ilçesi Doğu Anadolu Bölgesinde Türkiye'nin en büyük gölü olan Van Gölünün  kuzeyinde Muş İlinin en büyük ilçesidir. Kuş uçuşu olarak 99 Km. İran ile Türkiye arasındaki gümrük kapısı olan  Kapıköye 156 Km.  bunun Kuzeyinde bulunan Doğubayazıt-Bakü'yû  birbirine bağlayan Gürbulak sınır  kapısına 156 km.dir.  Van Gölüne en yakın yer Bitlis ilinin  Ahlat ilçesidir. Malazgirt Ahlât  arasındaki mesafe kuş uçuşu olarak 34 Km'dir.

            Fırat Nehrinin bir kolu olan Murat  nehri hemen ilçenin kuzeyinden geçer.

            Batısında sulunan, Muş'un diğer ilçesi Bulanı­ğa kuş uçuşu uzaklığı 25 Km. Doğusunda bulunan Ağrı ilinin Patnos İlçesine  olan uzaklığı yaklaşık 38 Km'dir. Malazgirt düz bir alana kurulmuş Orta büyüklükte bir ilçedir. Doğusunda Patnos, batı­sında  Bulanık, Güneyinde Ahlat ve Kuzeyinde Murat  nehri ile çevrilidir.

 

VARTO İLÇESİ

TARİH

            Varto adının Urartulardan geldiği binmektedir. Bu da  İlçenin Urartular döneminden bu yana var olduğunu göstermektedir. Varto zaman,  zaman işgallere uğramıştır. En son kurtuluş savaşı ile birlikte Varto İlçesi Türkiye Cumhuriyeti sınırları içerisine  alınmıştır. İlçe köklü bir geçmişe sahip İlçeye 1840 yılından itibaren Kaymakam  ataması yapıldığı tarihi kaynaklardan anlaşılmaktadır. Buda 1840 yılından  itibaren Varto ilçesinin ilçe statüsünde olduğunu ispatlamaktadır.

COĞRAFYA

            Muş İlinin kuzeyinde yer alan Varto İlçesi, doğusunda Bulanık  İlçesi, kuzeyinde Tekman ve Hınıs İlçeleri ile batıda Solhan ve Karlıova  İlçeleri ile çevrilidir. Yüzölçümü 1418 Km2’dir. Rakımı ise 1.650'dür. Bingöl  dağlarının eteğinde uzanan ovamsı bir düzlüğe kurulmuştur. İklim yapısı tipik  karasal iklimine sahiptir. Yazları kurak ve sıcak kışları ise soğuk ve kar  yağışlı geçmektedir. Bingöl, Şerafettin ve Hanşeref dağları olmak üzere üç  büyük dağ ilçe sınırları içerisinde bulunmaktadır.  Hanşeref dağları  üzerinde Hamurpet adıyla krater göl bulunmaktadır. Hamurpet büyük ve küçük  olmak üzere iki gölden müteşekkildir. İlçede Seferek Çayı, Bingöl Çayı ve Koşkar  Suyu adı altında üç önemli akarsu mevcuttur. İlçe de 7 mahalle, 93 köy ve 50  mezra bulunmaktadır.

NÜFUS

          2010 Yılı sonu itibarıyla Şehir Merkezinde: 9.585, Köylerde: 22.268  olmak üzere İlçemizin toplam nüfusu: 31. 853 kişidir. Yurt dışında ve özelikle  batı illerimize göç oldukça fazladır.

İDARİ YAPI

            İlçede  Varto Belediyesi adıyla bir adet Belediye mevcuttur. 7 mahalle 93 köy olmak  üzere toplam 100 yerleşim yeri bulunmaktadır.

SOSYAL DURUM

            İlçe 1966  yılında geçirdiği deprem afeti sonucunda konut yönünden büyük bir tahribata  uğramıştır. İlçe Merkezi ve köylerde mevcut konutlar tamamen yıkılmış ve  kullanılamaz bir duruma gelmiştir. Ancak Bayındırlık Bakanlığı bu konuda büyük  bir çaba göstermiş ve halkın konut ihtiyacını önemli ölçüde gidermiş olmasına  rağmen konut sorunu halende güncelliğini koruyan ve halledilmesi gereken önemli  bir sorun olarak devam etmektedir.

            İlçemiz Merkezi ve köylerinde yaşayan halkın büyük bir  bölümü hayvancılıkla ve ondan sağladığı gelirler ile geçim ve yaşantısını  sürdürmektedir. Sosyal yaşam ve ilişkilerde söz konusu olan yeniliklere kolayca  uyum sağlamaktadır.

            İlçemizde iş ve çalışma hayatını  etkileyebilecek işyerleri bulunmadığından yaz aylarında hayvansal ürünleri  değerlendiren ve İlçe Merkezinde kurulu olan bir adet kaşar peyniri üreten  küçük tip mandıra mevcuttur. Yurt dışında çalışan büyük ölçüdeki işçi potansiyeline  rağmen İlçede klasik konut tipleri ve işyerleri dışında konut ve işyeri  bulunmamaktadır. 

EĞİTİM

          Eğitim hizmetleri 1 Adet Halk Eğitimi Merkezi Müdürlüğü, 3 Adet Ortaöğretim Okulu  (Varto Lisesi, Endüstri Meslek Lisesi ve İmam-Hatip Lisesi), 2 Adet Yatılı  İlköğretim Bölge Okulu ve 65 adet İlköğretim Okulu ile yürütülmektedir. 2010-2011 Eğitim Öğretim döneminde Liselerde: 851, İlköğretim Okullarında: 7232 olmak üzere Toplam: 8083  öğrencimiz eğitim görmektedir.

            İlçemizde  eğitim öğretim oranı %93'dür. İlköğretim Okulu bitirenlerin nüfusa oranı  %48,  Lise mezunlarının %35 ve Yüksek  Okul mezunlarının ise %17'dir.

EKONOMİ

            Varto İlçesi hayvancılığa dayalı ekonomik bir yapıya sahiptir.  Genelde sürü hayvancılığı yapılmaktadır. 2010 yılı içerisindeki hayvan sayısı  İlçe tarım Müdürlüğü kayıtlarında 19.325 büyükbaş, 142.637 küçükbaş olarak  geçmektedir. Ayrıca büyük çapta gezginci arıcılık yapılmaktadır. 2010 yılı  içinde arıcılık yapan vatandaş sayısı 55, arı kovanı sayısı ise 6 500 civarındadır.   Bunun da ilçe ekonomisine katkısı çok  büyüktür. Biri ilçe merkezinde biri Yarlısu Köyü ve diğeri Tuzlu Köyü Ozankent  Mezrasında olmak üzere 3 adet alabalık üretim tesisi vardır. Bu üç tesisin yıllık  ortalama üretim kapasitesi 15 ton dolaylarındadır. Çevre il ve ilçelerden,  ilçeye insan akımını sağlayarak ekonomiye girdi temin etmektedir. Tarım  alanında yem bitkileri ekimi ve meyve yetiştiriciliği yapılmaktadır. Ancak bu  işle iştigal eden aileler kendi ihtiyaçlarını karşılamaktadır. Ticari bir  üretim yoktur.

ULAŞTIRMA

             İlçenin Muş’a uzaklığı 60 km. dir. Yılın her mevsiminde ulaşım  kolaylıkla sağlanmaktadır. İlçenin toplam 469 km lik köy yolu ağının  159 km’ si asfalt 310 km’ si ise stabilizedir. İlçeye bağlı 93 köy ile ulaşım  dört mevsim kolaylıkla sağlanmaktadır.

MAHALLİ İDARELER

            İlçemizde 1 adet Varto Belediyesi ismi ile Belediye mevcuttur.  93 adet köy ve 7 adet mahallemiz vardır. Ayrıca 1 Adet Varto İlçesi Köylerine  Hizmet Götürme Birliği vardır.

Duyurular

Tarih:2014-07-16ERASMUS EĞİTİM PROGRAMI
Tarih:2014-07-16DENEME1

Kek Tarifleri